Η επίπτωση των πυρκαγιών στην ψυχική υγεία

Χρόνος Ανάγνωσης: 2 minutes

Μεταξύ 1983 – 2017, η μέση παγκόσμια θερμοκρασία έχει αυξηθεί κατά 1°C, γεγονός που έχει προκαλέσει την αύξηση των πυρκαγιών. Δεδομένου ότι η αύξηση και η συχνότητα των πυρκαγιών είναι σοβαρό ζήτημα, πρέπει να λάβουμε υπόψιν μας τη σοβαρότητα που αντιμετωπίζουμε σε περιβαλλοντικό επίπεδο και τα κενά στις επιπτώσεις στην ψυχική μας υγεία.

Οι επιπτώσεις απο τις πυρκαγιές στην ψυχική υγεία

Επιπτώσεις στην ψυχική υγεία μπορεί να προκύψουν λόγω του άγχους και του τραύματος που προκαλούν οι πυρκαγιές σε άτομα (Holm et al.2020). Οι πυρκαγιές συχνά απαιτούν άμεση εκκένωση, οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν σε τραύμα και ψυχολογική δυσφορία (Holm et al., 2020).

Στρες λόγω πυρκαγιών

Παράλληλα οδηγούν σε διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD) και η δυσκολία προσαρμογής στη ζωή μετά την πυρκαγιά είναι συχνά φαινόμενο εφόσον κάποιος έχει  εκτοπιστεί από το σπίτι του (Holm et al.2020). Η ζημιά από τη φωτιά μπορεί επίσης να προκαλέσει φυσικές και οικονομικές απώλειες και συχνά τα άτομα είναι αδύνατο να ανακάμψουν, οδηγώντας σε αύξηση συναισθηματικής καταπόνησης (Rossiello & Szema, 2019).

Επιπλέον, αυτό το φαινόμενο ενισχύεται από τον υψηλό βαθμό αβεβαιότητας σε εκείνους που έπρεπε να εκκενώσουν τα σπίτια τους λόγω ανησυχιών για την ασφάλεια της οικογένειας και των φίλων τους (Afifi et al. 2012).

Οι πυρκαγιές συχνά οδηγούν σε «πυροδότηση»  προϋπάρχουσων ψυχικών διαταραχών. Η κατάθλιψη και το στρες είναι μερικές από τις καταστάσεις που είναι «συνοδοιπόροι» μιας τέτοιας καταστροφής (Shusterman et al., 1993). Επιπλέον, το άγχος και στρες σε έγκυες γυναίκες κατά τη διάρκεια αυτών των γεγονότων μπορεί έχουν αρνητικές επιπτώσεις στο έμβρυο (Kessler, 2012).

Οι ψυχολογικές συνέπειες στα παιδιά

Τα παιδιά παρατηρήθηκαν να έχουν διάφορες νευροψυχολογικές συνέπειες, οι οποίες με τη σειρά τους είχαν αρνητικές επιπτώσεις για τη ΔΕΠΥ, τον αυτισμό, την μνήμη και απόδοση στο σχολείο (Oliveira et al. 2019; Suades-González et al., 2015).

Τοποθετώντας τον εαυτό μας στο πρόβλημα

Όλοι παρατηρώ, ότι επικεντρώνονται στο τι έπρεπε να έχει γίνει πριν. Όμως, δυστυχώς είμαστε στο τώρα και κρίνω ότι για να έχουμε αποτέλεσμα, πρέπει να σχεδιάσουμε το μετά.

Υπάρχει, η ψυχρή λογική που υποδεικνύει ένα πολύ απαισιόδοξο μέλλον. Όμως, ΑΡΝΟΥΜΑΙ να αποδεχτώ αυτή τη λογική. Αρνούμαι, ως άνθρωπος και ως μητέρα. Αν σήμερα, σχεδιάσουμε μια δράση και δεν μένουμε αμέτοχοι απλά κατηγορώντας ή αναζητώντας ευθύνες, τότε υπάρχει ένα μέλλον. Το μέλλον που χρειάζεται για να γίνει σε κάποια – αρκετά χρόνια από τώρα, το κάθε δάσος που χάθηκε, ξανά δάσος.

Ο σχεδιασμός μια δράσης

Αν πιαστούμε χέρι – χέρι, ίσως μας δοθεί μια ακόμα ευκαιρία. Αν πιαστούμε με πάθος, όπως μόνο εμείς ξέρουμε θα έχουμε την ικανοποίηση ότι δημιουργήσαμε, ότι συμμετέχουμε. Ότι δεν περιμένουμε από τους άλλους να μας φροντίσουν, αλλά θα ξέρουμε, θα ξέρεις ότι εσύ μπορείς να φροντίσεις τον εαυτό σου. Η αυτό-εξάρτηση (το να εξαρτάσαι δηλαδή από τον εαυτό σου και να μην περιμένεις από τους άλλους) είναι πηγή μεγάλης εσωτερικής δύναμης.

Η προσδοκία, είναι αυτή που δημιουργεί θυμό, ακινητοποίηση και σε κάνει απλά παρατηρητή.

Η πρόσκληση

Σας προσκαλώ, να σχεδιάσουμε μαζί την αναδάσωση. Ας μοιραστούμε μερικές ιδέες για τον τρόπο που θα δράσουμε για τους πνεύμονες μας. Για τους εαυτούς μας. Για το μέλλον μας. Για την ψυχική μας υγεία.

Η καλή πρόθεση

Σε αυτό το σημείο, θα επικαλεστώ την καλή πρόθεση του καθένα και θα ήθελα να περιοριστούμε στον σχεδιασμό μιας δράσης που θα μας κάνει περήφανους και θα μας δώσει τόνο για αισιοδοξία.

Εύη Βασιλείου, Ψυχολόγος MSc

Leave a Reply