Η φαινομενολογία δεν βασίζεται στην ερμηνεία. Δεν προσπαθεί να «εξηγήσει» την εμπειρία σου.
Αντίθετα, στέκεται μπροστά της με σεβασμό.
Παρατηρεί. Περιμένει. Αφήνει.
Γιατί η αλήθεια ενός συστήματος οικογενειακού, διαγενεακού, ψυχικού δεν επιβάλλεται.
Αποκαλύπτεται.
Αυτή η αποκάλυψη συμβαίνει μόνο όταν υπάρχει ένας χώρος αρκετά ασφαλής, αρκετά ήσυχος, αρκετά καθαρός.
Αυτός είναι ο ρόλος της διευκόλυνσης.
Το αρχέτυπο της Ιέρειας στα Ελευσίνια Μυστήρια
Στα Ελευσίνια Μυστήρια, η μύηση δεν ήταν διδασκαλία. Ήταν εμπειρία.
Υπήρχαν μορφές όπως η ιέρεια της Δήμητρας και της Κόρης (Περσεφόνης),
και ο ιεροφάντης όχι για να εξηγήσουν το μυστήριο, αλλά για να το προστατεύσουν.
Δεν αποκάλυπταν την αλήθεια. Δημιουργούσαν τις συνθήκες ώστε ο μυούμενος να τη βιώσει.
Η γνώση δεν μεταφερόταν. Αναδυόταν μέσα από την εμπειρία.
Η θεραπεία ως αποκάλυψη, όχι ως καθοδήγηση
Η φαινομενολογία δεν βασίζεται στην ερμηνεία. Δεν προσπαθεί να «εξηγήσει» την εμπειρία σου.
Αντίθετα, στέκεται μπροστά της με σεβασμό. Παρατηρεί. Περιμένει. Αφήνει.
Γιατί η αλήθεια ενός συστήματος οικογενειακού, διαγενεακού, ψυχικού δεν επιβάλλεται.
Αποκαλύπτεται.
Και αυτή η αποκάλυψη συμβαίνει μόνο όταν υπάρχει ένας χώρος αρκετά ασφαλής, αρκετά ήσυχος, αρκετά καθαρός.
Αυτός είναι ο ρόλος της διευκόλυνσης.
Η θεραπευτική συνάντηση ως σύγχρονο «μυστήριο»
Στη δουλειά μου, αυτή η αρχή παραμένει ζωντανή.
Δεν σου λέω ποιος είσαι.
Δεν σου λέω τι πρέπει να κάνεις.
Δεν σου δίνω «ερμηνείες» για τη ζωή σου.
Αντίθετα:
- Στέκομαι δίπλα σου
- Κρατώ τον χώρο
- Παρατηρώ αυτό που εμφανίζεται
- Και σε διευκολύνω να δεις αυτό που ήδη γνωρίζεις, αλλά δεν έχεις ακόμη αντέξει να δεις
Όπως και η Ιέρεια στα μυστήρια, δεν αποκαλύπτω συνοδεύω την αποκάλυψη.
Διαγενεακή μνήμη και αυτό που ζητά να φανερωθεί
Στις συστημικές αναπαραστάσεις, συχνά δεν εργαζόμαστε μόνο με εσένα.
Αλλά με ένα ολόκληρο σύστημα που μιλά μέσα από εσένα.
Μνήμες που δεν ειπώθηκαν.
Απώλειες που δεν πενθήθηκαν.
Ρόλοι που δεν σου ανήκουν, αλλά τους κουβαλάς.
Όταν αυτά εμφανίζονται, δεν χρειάζονται ερμηνεία.
Χρειάζονται χώρο.
Μέσα σε αυτόν τον χώρο, κάτι βαθύ συμβαίνει:
- η τάξη αποκαθίσταται
- η θέση επανατοποθετείται
- η ενέργεια επιστρέφει εκεί που ανήκει
Ο χώρος όπου μπορεί να συμβεί
Η συστημική αναπαράσταση, όπως την προσεγγίζω, δεν αποτελεί μια απομονωμένη τεχνική που εφαρμόζεται αποσπασματικά.
Είναι μια βαθιά βιωματική διαδικασία, που αναδύεται μέσα από το πεδίο της ομάδας.
Για αυτό και επιλέγω να την προσφέρω αποκλειστικά μέσα στις θεραπευτικές ομάδες.
Γιατί εκεί:
- δημιουργείται το απαραίτητο αίσθημα ασφάλειας
- ενεργοποιείται η συλλογική εμπειρία
- και το σύστημα βρίσκει τους «εκπροσώπους» του με έναν τρόπο που δεν μπορεί να συμβεί ατομικά
Όπως και στα Ελευσίνια Μυστήρια, η μύηση δεν συνέβαινε οπουδήποτε.
- Υπήρχε τόπος.
- Υπήρχε χρόνος.
- Υπήρχε πλαίσιο.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το άτομο μπορούσε να βιώσει, όχι να μάθει την αλήθεια.
Έτσι και εδώ. Η ομάδα δεν είναι απλώς ένα σύνολο ανθρώπων. Είναι το πεδίο μέσα στο οποίο
η αλήθεια μπορεί να εμφανιστεί.
Κάν’το αλλιώς
Υπάρχουν στιγμές στη ζωή που δεν χρειαζόμαστε άλλες εξηγήσεις.
Χρειαζόμαστε έναν χώρο όπου μπορούμε να δούμε καθαρά.
Αν νιώθεις ότι κάτι μέσα σου ζητά να φανερωθεί ίσως δεν χρειάζεται να το καταλάβεις.
Ίσως χρειάζεται απλώς να του επιτρέψεις να εμφανιστεί.
Σε αυτή τη διαδικασία, δεν θα σε οδηγήσω.
Θα είμαι εκεί για να διευκολύνω τη συνάντηση.